تک خوان

1* اینجا هر کس برای خودش بساطی دارد . نمی توانی تمام زندگی ات را هر جا که خواستی پهن کنی . محدوده یی داری در حد چند متر . یک زندگی سفری و سبک .
2* روزهایی ست که دیگر چیزی مو به تنت راست نکرده از عظمت و زیبایی .
وسط بساطم نشسته ام و تمرین تمرکز می کنم .اما صدایی نمی گذارد . یک آواز زنانه ی زنده ... آن هم اینجا . وسط دخترانِ هفتاد و دو ملت ! دنبالش که رفتم 3 اتاق آن طرف تر بود . دختری نت های کلاس آوازش را تمرین می کرد . حرفه یی و زنده می خواند ، وسط همهمه ی آرام همیشگی اینجا . بی صدا رفتم نشستم روبرویش . یک لبخند و ادامه ی آواز .
فاصله ی تغییر نت برای تک خوانِ ما چند دقیقه سکوت است و آهنگی دیگر . از کلاسیک شروع می کند و به سنتی می رسد . از اُپرای کارمن تا مرا ببوس ...
چند سالیست موسیقی می خواند و 3 سالی ست تمرین آواز می کند . اصلا برای همین اینجا ست .
و گویا در فضایی که باید محکم باشی تا برایت دلپذیر شود ، در ابن زندگی نو ، سخت و جذاب فقط جای صدای آلتوی مژگان خالی بود . و من بسیار شادم که کسی فقط چند متر آن طرف تر گوش به گوش ، برای خودش و برای ما می خواند .