زیر آسمان های جهان

" ... نام بردن از همه مشاهیری که شناخته ام و با آنان رابطه ی دوستانه ی کم وبیش محکمی برقرار کرده ام ، و سرخوردگی اجتناب ناپذیری که در پی این دوستی ها داشته ام ، در اینجا بی مورد است . غالبا احساس کرده ام که این جهان به صدفی خالی می ماند که در درون آن میدان دید بسیار تنگ است . نه از آن رو که ساکنان آن صاحب نظر یا دارای استعداد نیستند ، بلکه از آن جهت که در آن هیچ احساس استوار ، هیچ لنگرگاهی وجود ندارد . اکثر روشنفکران ما از آنجا که هیچ رابطه ای با جهان سنتی – که رفته رفته از صحنه بیرون می رفت و به اشباح متعلق به گذشته تبدیل می شد – نداشتند ، و از آنجا که از قافله غرب بسیار عقب مانده بودند در فضایی نا معین رشد می کردند که در آن همه چیز در ابرهای سوءتفاهم به هم ریخته بود و تنها چیزی که هنوز مردم را جلب می کرد یا بر می انگیخت مترسکهایی ایدئولوژیکی بود که تندروها علم می کردند ..."

زیر آسمان های جهان – گفتگوی داریوش شایگان با رامین جهانبگلو