دالان بهشت

1* اسم هايي كه محله ها و مناطق اين اطراف دارند خيلي جالبند . يه خيابان يا بهتره بگم يه كوچه باريك كه يك طرفش باغ هاي ميوه است و طرف ديگرش ديوار كوتاه سنگي خانه ها و از كنارش هم يه جوي باريك مي گذره ، اسمش هست دالان بهشت .كنار دالان بهشت هم خيابان بهشت . اين دالان بهشت زمستان بي رنگش آنقدر دلرباست كه منتظرم بهار و پاييزش را ببينم چه مي كند .
چند تا منطقه يي روستايي هم اطراف دماوند هست به نام چنار ( چون درخت چنار خيلي مسني داره ) و دشت مُشاء كه توي اين دشت مشاء يك منطقه يي به نام دهكده خوشبختي وجود داره؛ فكرشو بكن عجب ذوقي داشته كسي كه اين اسم رو گذاشته . يا محله هايي به اسم روح افزا و دشت مزار توي خود شهر كه اين آخري اسمش دشت زيبا بوده و اينقدر شهيد داده كه اسمش رو گذاشتن دشت مزار !
اينا رو گفتم كه بگم امروز تا پاي بام ايران رفتم .و به جاي جاده اصلي از دشت مشاء رفتيم تا رسيديم به منطقه پلور ؛ حيف كه ابر سر قله رو پوشانده بود. هر چه قدر هم منتظر شدم اين ابرا كم كه نشدن هيچ ، همين طور زياد شدن تا برف شروع به باريدن كرد . ما هم رسما فرار كرديم ، چون يه صداهايي مبني بر ريزش يه چيزايي هم مي اومد ! خلاصه كه دارم فكر مي كنم بمونيم همين جا و نياييم تهران . همين .

2* امروز يه چيز گفت كه به عنوان جمله قصار ثبت مي شود : ماجراي يه نفر رو تعريف ميكرد كه شيرين مي زنه اساسي ،‌آخرش گفت خدا هر كار مي كنه بكنه ولي آدم رو تعطيل نكنه !