صبح زود بلند مي شود و ديگر نمي خوابد ؛ راه مي رود ، مي نويسد و مي خواند. گاهي هم آخرشب اين كارها را مي كند . با اين كه خوابم ولي رفت و آمدش هشيارم مي كند . صبحانه را كه خورديم و رفت ، مي روم سراغ نوشته هايش ... از قول دكتر شكرخواه در يكي از كلاس هايش نوشته :‌"يونس شكرخواه در كمال محافظه كاري به تو نشان مي دهد چگونه مي توان در دل خطر زيست و خط هم برنداشت و در عين حال شاگرداني چموش تربيت كرد ‌‌"
با اينكه به گمانم از همه چيز ، همه چيز را مي گويد اما فهميده ام كه در ميان اين خطوط مردي ديگر را مي توان يافت.