"من هميشه و همه جا گفته ام و باز مي گويم كه من هر كاري كرده ام براي پاسخ دادن به نادانسته هاي خودم بود. يعني رفتم دنبال كاري كه جوابي براي خودم پيدا كنم . اگر از من بپرسي كه چه "نوع ادبي" را دوست داري ؟ مي گويم شعر . من تاريخ تحليلي را ننوشتم كه محقق بشوم . براي تعالي فرهنگي ملت هم ننوشتم .
خواندم و نوشتم كه بيشتر بدانم . در زمينه ي نوشتن رمان هم همين طور . من در چاله اي افتاده بودم كه نوشتن اين رمان پرپر زدنم بود . فريادم در اين چاله . من نمي خواستم محقق يا رمان نويس بشوم . هميشه دوست داشتم شاعر بشوم ."

شمس لنگرودي . از سري تاريخ شفاهي ادبيات معاصر ايران

پي نوشت : حالا ما هي از صبح تا شب حواسمان به اين باشد كه هنر و دانش و داشته هاي نصفه نيمه مان را توي چشم دور و بري هايمان فرو كنيم ...