...
حالا دیگه آن قدر دوری که فقط می شه تصورت کرد، مثل یه توهم که باهاش زندگی می کنی، برای تو توهم نیست عینِ تجسمِ، انتزاعِ محضِ اما وجود عینیت یافته تر از همیشه ای که، هر لحظه کنارته، حتی اگه لا به لای تمام عکسات دنبال عکسی بگردی که شاید تجسمی باشه برای اینکه باورکنی،لااقل خودت باورکنی توهمی در کار نیست ...حتی اگه نخوای از خودت بپرسی چرا صندلی های خونه دوتاست یا چرا اتاق هتل دو نفره ست... حتی اگه بخوای باور کنی که اینا همش یه اتفاق ساده ست، تو تنهایی و همه چی رو خط مرز توهم و تجسم ریب می زنه ...









نظرها
چه خوب که نوشتی ... باش اینجا ، نذاری از اینجا بری ها ! اصلا منصفانه نیست از این اینجا بری ،هر جا رفتی ، اینجا هم باش ... یعنی تو می تونی فراموش کنی وقتی رشت بودیم در آن سال 86 عجیب تمام او ن عکسهای بالا رو که با هزار امید و فلسفه ! انتخاب کردیم ؟
غزال | June 16, 2010 5:04 PM
من هستم دختر جان، جایی ندارم برم آخه!
امیلا | June 16, 2010 5:35 PM
چه خوبه که اینجا هستی. این روزها دورتر از آنی هستی که بشود بودنت رو حس کرد.از هزار سال پیش آنهایی را که با من اختلاف ساعت داشته اند- گیرم اندکی- به سختی توانسته ام تخیل کنم.اینجا که باشی کارها آسانتر می شود/
مریم | June 21, 2010 3:36 PM
زندگی شاید همین باشد
یک فریب ساده کوچک
میم-آهنگ | July 2, 2010 11:25 AM
Following my own monitoring, millions of persons on our planet receive the loans from different creditors. Thence, there is good possibilities to receive a college loan in every country.
CelinaNewton | July 4, 2010 1:55 AM